Skip to content

Ο αποδιοπομπαίος τράγος

21/09/2010

Ο «υπεύθυνος» πρωθυπουργός διαμαρτύρεται με την ΓΣΕΕ για το ήπιο ασφαλιστικό νομοσχέδιο Πετραλιά και απαιτεί σκληρότερα μέτρα

Είναι γνωστό πως δεν συμπαθώ τον Αντώνη Σαμαρά. Για να είμαι ακριβής μου είναι ιδιαιτέρως αντιπαθής για πολλούς λόγους. Περαιτέρω, οι λογικές του και αυτά που πρεσβεύει είναι οι βασικές αιτίες που με οδήγησαν στην αποχώρηση από την  Νέα Δημοκρατία. Στην πρόσφατη ΔΕΘ  όμως του αναγνωρίζω πως επιτέλους είπε τα πράγματα με το όνομα τους σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, τα ψέμματα που έχει αραδιάσει και το θράσος να κάνει υποδείξεις για στάσεις ευθύνης. Αυτό όμως που ξέχασε να αναφέρει είναι πως επί των ημερών ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει τομέας πολιτικής που να παρουσιάζει οποιαδήποτε πρόοδο και παρόλα αυτά έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε ένα υπέροχο αποδιοπομπαίο τράγο για όσα δεν συμβαίνουν. Το μνημόνιο και το ΔΝΤ.

Τον τελευταίο καιρό τα πάντα μοιάζουν να έχουν παρασυρθεί από μία ισοπεδωτική λογική που λέει πως λόγω του μνημονίου και του ΔΝΤ δεν προοδεύει τίποτα. Πλέον δεν υπάρχει παραδοσιακή πολιτική και το μοναδικό ζήτημα το οποίο μονοπωλεί την επικαιρότητα είναι η οικονομία. Τα σχολεία δεν έχουν καθηγητές. Δεν πειράζει θα κάνουμε περαίωση. Τα φαρμακεία απειλούν με λουκέτα; Δεν πειράζει θα πατάξουμε την φοροδιαφυγή. Δεν γίνεται καμία επένδυση στην Ελλάδα; Δεν πειράζει θα κάνουμε απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων. Η χώρα παραληρεί όλοι οι τομείς είναι σε χειρότερη μοίρα από αυτή που βρισκόντουσαν προ ενός έτους και κανένας δεν ασχολείται γιατί κυρίαρχο ζήτημα είναι η οικονομία.

Βέβαια κάποιος θα αντιτείνει πως η οικονομική δυσπραγία επηρεάζει για παράδειγμα την παιδεία και δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις. Ευχαρίστως να το δεχτώ αλλά δεν νομίζω να καταργήθηκε η βάση του «10» και να ισοπεδώθηκε εντελώς το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ & ΤΕΙ επειδή δεν έχει λεφτά το κράτος. Γιατί όσο και αν σε κάποιους αυτό προκαλεί έκπληξη η κυβέρνηση έχει στο χαρτοφυλάκιο της πέρα από τις εισπράξεις και την παραγωγή πολιτικής και την διαμόρφωση της κοινωνίας. Αυτό όμως δεν μοιάζει να ενοχλεί κανένα σήμερα.

Τα ίδια ισχύουν και για την εξωτερική πολιτική. Η γειτονική Τουρκία μας έχει κάνει μία από χόρτα σε κάθε ευκαιρία και επιπρόσθετα αισθάνομαι πως μας κάνουν και πλάκα από πάνω. Να υποθέσω πως και για αυτό φταίει το μνημόνιο και το ΔΝΤ; Ναι αλλά και η Τουρκία τελευταία φορά που κοίταξα στο ΔΝΤ είναι. Βέβαια αυτό δεν είναι τίποτα. Στείλαμε τον Υπουργό Εξωτερικών στην γενέτειρα του Λευκωσία και έκανε επίδειξη πυγμής στην εξωτερική πολιτική. Πάλι καλά θα πει κάποιος. Εδώ  στείλαμε τον πρωθυπουργό τουρνέ στο εξωτερικό ωσάν περιφερόμενο δοσά που προωθεί την πραμάτεια του. Και όχι τίποτα άλλο ξέχασε να πάρει και την Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου μαζί του.

Να μην αναφερθώ και σε επιμέρους ζητήματα πολιτικής όπως για παράδειγμα τον Πολιτισμό, τον Τουρισμό, την Ναυτιλία κλπ. Να υποθέσω πως και εκεί η οικονομία φταίει. Καταφέραμε να υπάρχει στην Ελλάδα ένας τομέας που πηγαίνει καλά, η Ναυτιλία και καταργήσαμε το υπουργείο της. Όταν δε το επανέφερε η πεφωτισμένη κυβέρνηση που αρέσκεται σε μικρά και ευέλικτα σχήματα (εδώ γελάνε) το έκανε υπουργείο Θαλασσίων υποθέσεων και αλιείας. Προφανώς το τάνκερ και η μηχανότρατα έχουν κάποια σχέση και χρειάζονται τον συμπαθή κατά τα άλλα Ιωάννη Διαμαντίδη για να τους επιλύσει τα κοινά τους προβλήματα.

Δεν χρειάζεται πιστεύω να γράψω παραπάνω, παραδείγματα για την μνημειώδη ανικανότητα της κυβέρνησης σε όλα τα επίπεδα υπάρχουν άπειρα. Ακόμα και το opengov το οποίο το θεωρώ εξαιρετική πρωτοβουλία αποδεικνύεται στην πράξη πως για την κυβέρνηση είναι ακόμα ένα εργαλείο προπαγάνδας. Μόνο στην υπόθεση με τις διαφημιστικές πινακίδες θαρρεί κάποιος πως κάτι λειτουργεί και για αυτό ευθύνονται μάλλον τα παιδιά που κάνουν εξαιρετική δουλειά και όχι κάποια ευρύτερη πολιτική πρωτοβουλία. Όμως οι καλές προθέσεις 2-3 ανθρώπων δεν φτάνουν γιατί στον τουρισμό δεν έσωσαν την χώρα από την καταβαράθρωση του τουριστικού προϊόντος.

Ο τόπος δεν έχει μόνο οικονομικά προβλήματα. Έχει πολλά και σε όλα τα επίπεδα. Οι περιστάσεις απαιτούν ισχυρή πολιτική βούληση που να μην περιορίζεται στη μείωση των εισοδημάτων των συνταξιούχων. Τέτοια δεν δείχνει να υφίσταται από την πλευρά του Γεωργίου Παπανδρέου που τον απασχολούν περισσότερο οι ταξιδιωτικές του περιπλανήσεις. Ας ελπίσουμε πως το outsourcing της διακυβέρνησης στον Ιωάννη Ραγκούση θα αποδειχθεί καλή ιδέα έστω και αν αμφιβάλλω εντόνως για την συνολική ικανότητα της συγκεκριμένης κυβέρνησης.

Advertisements
2 Σχόλια leave one →
  1. 22/09/2010 09:42

    Eξαιρετικές οι επισημάνσεις σου! Το ΔΝΤ είναι στη πρώτη γραμμή κι από πισω προσπαθούν να κρυφτούν οι αλλεπάλληλες αποτυχίες της κυβέρνησης. Αυτό μου έχει βάλει από καιρό τη σκέψη ότι τελικά ο συνδυασμός » Παπανδρέου+ τρόικα » μπορεί και να είναι προτιμότερος από «Παπανδρέου» σκέτο.

  2. stakon permalink
    22/09/2010 12:17

    Το ζητούμενο είναι όμως και η παραγωγή πολιτικής και λύσεων. Η τρόικα δεν έχει τέτοιο ρόλο και για αυτό μοιάζει το κράτος σαν ακυβέρνητο καράβι.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: