Skip to content

Η Πυθία, οι Δελφοί και το 8ο Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ (του Στάθη Σταθόπουλου)

15/06/2010

Οι Δελφοί θεωρήθηκαν κάποτε ο ομφαλός του (τότε γνωστού) κόσμου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στα χρόνια μας κανείς και τίποτα δεν είναι το κέντρο του κόσμου. Στην ίδια περιοχή, μέσα σε μια δύσκολη οικονομική και κοινωνική συγκυρία, η μεγαλύτερη πολιτική νεολαία της χώρας διοργανώνει το 8ο Τακτικό της Συνέδριο. Δεν φιλοδοξεί, φαντάζομαι, να διατάξει τον ήλιο να βγει από τη Δύση, όπως ίσως κάποτε μπορούσε να προβλέψει η Πυθία. Την Παρασκευή, όμως, η ΟΝΝΕΔ θα προσπαθήσει να συζητήσει για όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα που απασχολούν τους νέους ανθρώπους. Το Σάββατο θα εκλέξει εκείνες και εκείνους που καλούνται στα πέτρινα χρόνια της δικής μας εποχής να οδηγήσουν την μεγαλύτερη νεολαία της χώρας στο Αύριο.Τον Απρίλιο που μας πέρασε η ΟΝΝΕΔ αποφάσισε να κάνει μια μεγάλη τομή στην οργανωτική της δομή, εκλέγοντας τον Ανδρέα Παπαμιμίκο στη θέση του προέδρου με απευθείας εκλογή από τη βάση της. Πριν λίγες ημέρες εξέλεξε τους προέδρους Ν.Ε και τους συνέδρους της από το σύνολο των μελών της.

Κανείς μέχρι τότε δεν θα μπορούσε βάσιμα να υποστηρίξει ότι η ΟΝΝΕΔ είχε πλέον ιδιαίτερη σχέση με την μεγάλη και σύγχρονη Οργάνωση, που ουσιαστικά άρχισε να χτίζεται πέτρα-πέτρα μετά την εκλογική ήττα της Νέας Δημοκρατίας το 1981. Τα ηρωικά χρόνια της ραγδαία μαζικοποιούμενης ΟΝΝΕΔ της εποχής του Αβέρωφ, αλλά-κυρίως- ο ολόφρεσκος και καταιγιστικός πολιτικός λόγος της ΟΝΝΕΔ του Μεϊμαράκη ή της ΔΑΠ του Χατζηδάκη και των διαδόχων τους δημιούργησαν τις προϋποθέσεις όχι μόνο για την εκλογική τους παντοδυναμία στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, αλλά και για τη μακρά ιδεολογική ηγεμονία στο χώρο της πολιτικοποιημένης νεολαίας. Η ΟΝΝΕΔ και η ΔΑΠ των late ΄80ς και early ‘90s δεν έμειναν στην Ιστορία των συναρπαστικών αναμνήσεων και των ηρωικών διηγήσεων μόνο και μόνο επειδή έφτασαν σε ποσοστά-ρεκόρ. Ούτε μόνο επειδή αρκετοί από τους βασικούς ηγετικούς συντελεστές τους αξιοποιηθήκαν από το Κόμμα, επιβραβεύτηκαν επανειλημμένως από τους πολίτες δια της ψήφου τους ή επειδή έκαναν λαμπρή πολιτική σταδιοδρομία στη συνέχεια. Έμειναν, κυρίως γιατί έστρεψαν την Οργάνωση σε κατεύθυνση τέτοια, ώστε να αποβάλει τα ενοχικά σύνδρομα έναντι της δήθεν νομοτελειακής ιδεολογικής κυριαρχίας της Αριστεράς στα Πανεπιστήμια, αλλά και στην κοινωνία την ίδια. Έμειναν επειδή έμαθαν να μην φοβούνται τη σύγκρουση με τα «κόκκινα μαδέρια» ή το λούσιμο με ιπτάμενα γιαούρτια, να στύβουν το μυαλό τους και να αγωνίζονται για τις ιδέες και τις σκέψεις τους.

Όμως, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 το ιδεολογικό τους οπλοστάσιο εξαντλήθηκε. Από τότε- με ελάχιστες άξιες λόγου αναλαμπές- η ΟΝΝΕΔ δεν κατάφερε να αναδιατυπώσει κυρίαρχη ατζέντα, που να γίνεται γνωστή, κατανοητή και αποδεκτή από τους πολλούς. Όχι γιατί στο μεταξύ λύθηκαν ως δια μαγείας τα προβλήματα των νέων- κάθε άλλο. Αλλά γιατί η ΟΝΝΕΔ άρχισε να πιστεύει ότι μπορεί να λειτουργεί ροκανίζοντας κάθε μέρα κομμάτι κομμάτι την αυτονομία της, κολακεύοντας την (εκάστοτε) κομματική ηγεσία και μοιράζοντας μόνο καρέκλες, χωρίς ταυτόχρονα να παράγει και να σκέφτεται. Και αυτή είναι η κύρια ευθύνη που βαρύνει τις ηγεσίες της-αλλά όχι μόνο- τα τελευταία χρόνια, ειδικά από το 2004 και μετά. Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, μερίδιο της ευθύνης αυτής, ασφαλώς ανήκει και σε όλα τα μέλη των αυτοαποκαλούμενων μειοψηφικών «τάσεων» (συνήθως επιρροές πολιτικών γραφείων ή φιλικοί κύκλοι σημαντικών στελεχών). Σχεδόν όλοι αποδεχτήκαν/με αδιαμαρτύρητα από το 2001 και μετά τη διακοπή κάθε ιδεολογικής κουβέντας στο εσωτερικό της Οργάνωσης και την επάνδρωση των οργάνων της με μοναδικό κριτήριο τις συμφωνίες δωματίου που κάθε φορά έμπαιναν σε εφαρμογή. Σε μια ακίνητη Οργάνωση (που έκανε πια Συνέδρια κινητών), πολλά στελέχη άρχισαν να καταλαμβάνουν θέσεις χωρίς ποτέ να τους έχει ακούσει κανείς να μιλούν για οτιδήποτε, χωρίς πρωτύτερα να έχουν την ευκαιρία να εκλεγούν ποτέ και πουθενά, χωρίς συχνά να είναι σε θέση να αρθρώσουν άλλη κουβέντα από το μπλαζέ και αλαζονικό «Ζήτω ο τάδε», «έξω οι δείνα», «κάτω οι πάνω, πάνω κανείς». Κάθε έννοια εσωτερικού διαλόγου, φυσιολογικής εσωκομματικής διαδικασίας, λογοδοσίας και ελέγχου της δράσης (συνήθως δε, της αδράνειας) γκρεμοτσακιζόταν μπροστά στο φόβο και τον τρόμο, μήπως και ακουστεί κάτι απαγορευμένο, μήπως και έρθουν οι «βάρβαροι». Οι αλλαγές στην ιεραρχία της οργάνωσης άρχισαν να γίνονται κρυφά και σε ρυθμό οπλοπολυβόλου, απαξιώνοντας αξιώματα και πρόσωπα. Οι πάσης φύσεως μαζώξεις μελών οποιουδήποτε επιπέδου θύμιζαν όλο και περισσότερο συνεδρίαση Ανώτατου Σοβιέτ ή βυζαντινό ιππόδρομο, με κατά κανόνα ελάχιστους ομιλητές -τον Αρχηγό ή τον προφήτη αυτού τον «τάδε»- άφθονους χειροκροτητές και καθόλου ζωντανές κουβέντες νέων, κατά τα άλλα, ανθρώπων. Τα ίδια τα συνθήματά της έχασαν κάθε ίχνος πολιτικότητας ή ιδεολογικής απόχρωσης και κατέληγαν πρόχειρες διασκευές ποδοσφαιρικών ιαχών ή συνθημάτων άλλων πολιτικών χώρων. Οι περισσότερες εκδόσεις της από χρονιά σε χρονιά υπάκουαν όλο και περισσότερο στον κανόνα «κάτι που έχει γραφτεί μια φορά, άνετα μπορεί να γραφτεί και δεύτερη και τρίτη». Με τη βοήθεια των διαρκώς εξελισσόμενων τεχνολογικών μέσων, μέλη της ίδιας της Οργάνωσης φρόντιζαν συχνά πυκνά είτε να πρωταγωνιστούν, είτε να δημοσιοποιούν οπουδήποτε εικόνες και «ειδήσεις», όπου περίσσευαν τα λουκέτα, τα «μπουκέτα», οι αλυσίδες και η περιφρούρηση αποστειρωμένων χώρων, όπου κατά τα άλλα (θα) διεξάγονταν ελεύθερες εκλογές. Αλληλοτροφοτήθηκε, έτσι, μια εσωστρέφεια που απωθούσε όχι μόνο τους απέξω, αλλά και τους περισσότερους «από μέσα». Ορισμένες φορές αυτό συνέβαινε γιατί η υποψία διατύπωσης σκέψεων και ιδεών και μόνο θα ήταν ενοχλητική για (πολιτικά) «Ιερά» και «Ναούς», που κατά βάση μόνο να ωφεληθούν θα είχαν από αυτά. Ίσως, πάλι, γιατί όποιος σκέφτεται, συνήθως φωνάζει και ενοχλεί εκείνον που κοιμάται: στον καναπέ, στην καρέκλα ή στην πολυθρόνα. Κάπως έτσι, φτάσαμε στις τραγικές εκλογές του 2009, η Ν.Δ. να υπολείπεται του ΠΑΣΟΚ περίπου 20 ποσοστιαίες μονάδες στις ηλικίες 18-34.

Αρκετά, όμως, με το παρελθόν. Όταν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι, οφείλουμε να κάνουμε κάτι περισσότερο απ΄ το να μοιρολογούμε όψιμα και υποκριτικά με κλάψες και οιμωγές στο μνημόσυνο του μακαρίτη και να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη. Στις 18 Απριλίου έγινε η αρχή και το 8ο Τακτικό Συνέδριο αποτελεί χωρίς καμία αμφιβολία την χρυσή ευκαιρία για να ξεκινήσουν όλα από την αρχή. Μαγική συνταγή για την αποκατάσταση της εικόνας μας δεν υπάρχει. Ούτε και πωλείται κάπου το «γαλάζιο βιβλίο» που δίνει τις λύσεις. Μερικά πραγματάκια, όμως, θα μπορούσαν να γίνουν.Η ΟΝΝΕΔ του Αύριο πρέπει:

1. Να πει ανοιχτά και καθαρά τι πιστεύει: ξεκάθαρη ιδεολογική φυσιογνωμία- Μετασυνεδριακή Διαδικασία Διαλόγου- αλλά και περιφερειακών- πολυφωνία- προβολή στα ΜΜΕ

Είναι ανάγκη η ΟΝΝΕΔ, αμέσως μετά το Τακτικό της Συνέδριο να προχωρήσει και σε σειρά Θεματικών Συνδιασκέψεων με οργανωμένη διαδικασία διαλόγου, μεγάλη διάρκεια και άνοιγμα στα μέλη της. Πρέπει να αναζητήσει τη νέα ταυτότητά της. Πρέπει να αναδειχτούν στις οργανώσεις βάσης τα στελέχη εκείνα, που θα την οδηγήσουν στην επόμενη δεκαετία, να αποφευχθεί η αναπαραγωγή των συσχετισμών και των ισορροπιών του χτες και μετά αυτό το ανθρώπινο δυναμικό να ενταχθεί σε μια νέα και φρέσκια οργανωτική δομή. Πρέπει πρώτα ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος να έχει πλέον τη δυνατότητα να ακούσει ψύχραιμα όλες τις προτάσεις για συγκεκριμένη ατζέντα 10-15 θεμάτων που «καίνε», αλλά στην ΟΝΝΕΔ δυστυχώς εδώ και χρόνια «δεν λένε».Να αποκτήσει ξανά η ΟΝΝΕΔ φυσιογνωμία και καθαρή ταυτότητα, να καλύψει τα κενά της και να λύσει τις αντιφάσεις της. Να απαντήσει στον εαυτό της πχ:
– Είναι φιλελεύθερη, σύγχρονη νεολαία με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ή σκοπεύει να αναζητήσει μια περισσότερο «παραδοσιακή», εθνική και λαϊκή ταυτότητα? Είναι σε θέση να συνθέσει τις δύο αυτές αντιλήψεις, όπως πολλές φορές έχει γίνει στο παρελθόν με απόλυτη επιτυχία ή όχι?
– Πώς θα αξιοποιήσει την κυριαρχία της ΔΑΠ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, προκειμένου να συμβάλει στη βελτίωση της κατάστασης στο χώρο της Εκπαίδευσης και Κατάρτισης την επόμενη δεκαετία?
-Τι καινούριο προτίθεται να προτείνει για την Ελληνική Εκπαίδευση που φαντάζει βαλτωμένη στην κυριαρχία αριστερών αντιλήψεων και νοοτροπιών?
– Είναι διατεθειμένη να επιβάλει,επιτέλους, τη συγκροτημένη λειτουργία του συστήματος φοιτητικής εκπροσώπησης και στους τρεις βαθμούς του και διαφάνεια σε θεσμούς όπως η συνδιοίκηση?
– Έχει νέες θέσεις για την Οικονομίλα, την Αγορά και την Ανταγωνιστικότητα, τις εργασιακές σχέσεις, τους νέους Δρόμους Ανάπτυξης και το μοντέλο της για τα προσεχή χρόνια, τη μείωση του Κράτους, τα σύγχρονα μεταναστευτικά ρεύματα, τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που δεν προχώρησαν, αλλά χρειάζονται σήμερα όσο ποτέ, το νέο διοικητικό χάρτη της χώρας και ποιες είναι αυτές?
– Διατίθεται να συνεργαστεί πραγματικά με τους νέους θεσμούς της Κοινωνίας των Νέων Πολιτών (ΤΟΣΥΝ, ΜΚΟ, εθελοντικές οργανώσεις νέων κλπ) και πώς οριοθετεί τη θέση της σε αυτές? Ανταγωνιστικά, συμπληρωματικά ή αυτιστικά αδιάφορα?
– Πώς οραματίζεται τις διεθνείς της σχέσεις με τις άλλες νεολαίες της Ευρώπης και του κόσμου και πώς θα βοηθήσει πραγματικά τα εθνικά μας θέματα?
– Πώς παρεμβαίνει στην παγκόσμια αγωνία για το Περιβάλλον και την Πράσινη Ανάπτυξη?
– Μπορεί να διατυπώσει σύγχρονη πρόταση νεανικού Πολιτισμού, σπάζοντας την επί δεκαετίες απόλυτη κυριαρχία αντίπαλων ιδεολογιών στο χώρο?
– Πώς οριοθετεί τη σχέση με την ίδια τη Νέα Δημοκρατία? Αυτόνομη ή απόλυτα εξαρτημένη? Θέλει να τραβήξει τη Νέα Δημοκρατία μπροστά ή να λειτουργεί στην ουρά της, ουσιαστικά ως Γραμματεία της?
– Τι ρόλο επιφυλάσσει στα ίδια τα μέλη της μετά την εκλογή Προέδρου?
– Πώς αντιλαμβάνεται την αξιοποίηση στελεχών της που αποχωρούν, λόγω ορίου ηλικίας?

2. Να ανανεωθεί πραγματικά, γιατί αλλιώς …αλίμονο στους νέους! χαμηλότερο όριο ηλικίας, ηλεκτρονικό αρχείο μελών-υποχρεώσεις και λογοδοσία.

Μπορεί ο αξέχαστος Δημήτρης Χορν στο Αλίμονο στους Νέους να ήθελε να πουλήσει την ψυχή του στο διάβολο για να ξαναγίνει νέος και πολλοί 30something να έχουμε μία αιώνια διάθεση να ασχολούμαστε για πάντα με την ΟΝΝΕΔ, αλλά δεν θα πρέπει να φεύγει από την προσοχή μας ότι η Οργάνωση είναι Οργάνωση νέων και μόνο σε νέους πρέπει να απευθύνεται. Πολύ δύσκολα θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό ότι το απώτατο της όριο μπορεί να υπερβαίνει το 28ο έτος της ηλικίας, όταν, μάλιστα εκεί το έχουν τοποθετήσει από χρόνια όλες οι άλλες πολιτικές νεολαίες του τόπου μας. Θα ήταν χρήσιμο, λοιπόν, το ηλικιακό εύρος του μέλους της ΟΝΝΕΔ να εκτείνεται από το 13ο έως και το 30ο έτος της ηλικίας και να παρατείνεται μόνο για όσους έχουν εκλεγεί μέλη της Κεντρικής (ή Εθνικής) Επιτροπής. Και τα μέλη αυτά θα πρέπει να έχουν όνομα και ταυτότητα. Με ευθύνη του Πολιτικού Υπευθύνου Περιφερειακής Οργάνωσης να τηρείται και να ενημερώνεται υποχρεωτικά Ηλεκτρονικό Αρχείο Μελών. Και τα μέλη-εκτός ασφαλώς από δικαιώματα- πρέπει να λογοδοτούν κάπου και να αποκτήσουν και υποχρεώσεις παρουσίας και δουλειάς στην Οργάνωση.

3. Να βάλει τάξη στα του οίκου της: λιγότερα-μικρότερα-πιο αντιπροσωπευτικά όργανα- μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση- αυστηρές κυρώσεις για τη μη τήρηση των διαδικασιών-ενίσχυση της γυναικείας εκπροσώπησης-αναλογική εκλογή (σημ: οι προτάσεις αφορούν την επόμενη τριετία).

Η υφιστάμενη οργανωτική μας δομή απηχεί το μοντέλο του αριστερού κόμματος μαζών των δεκαετιών ΄70 και ΄80 και έχει εξαντλήσει προ πολλού τη ζωή του. Επίσης, η έλλειψη κυρώσεων για τη μη εφαρμογή διατάξεών του έχει επανειλημμένως διασύρει την ΟΝΝΕΔ, αλλά και τη Νέα Δημοκρατία, έχει αποτελέσει την βασική αιτία για την πλήρη αχρησία στην οποία περιέπεσαν πολλά όργανα, αλλά και ταύτισε την πορεία των φιλοδοξιών ενός ή/και λίγων προσώπων με την ίδια την πορεία της ΟΝΝΕΔ. Το νέο οργανωτικό μοντέλο θα μπορούσε να έχει ως εξής:

– Πρόεδρος. Έχει τριετή θητεία, η οποία δεν μπορεί να ανανεωθεί.
– Αναπληρωτής Προέδρου εκ του καταστατικού θα είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία μεταξύ των Γραμματέων της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ ΑΕΙ και ΤΕΙ, ο οποίος θα υποκαθίσταται στα δικά του καθήκοντα από τον Υπεύθυνο Οργάνωσης Αθήνας, για όσο διαρκεί η αναπλήρωση.
– Συνέδριο, το οποίο συγκαλείται κάθε τρία χρόνια το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουνίου και συγκροτείται από 2.000 αντιπροσώπους της ΟΝΝΕΔ (εκ των οποίων τουλάχιστον 600 είναι γυναίκες), με διαδικασίες που καθορίζει ο Κανονισμός της. Στον αριθμό περιλαμβάνονται και όσα μέλη έχουν εκλεγεί στην Τ.Α., σε συνδικαλιστικούς φορείς κλπ. Εκλέγει την τελευταία ημέρα των εργασιών του την Εθνική Επιτροπή, το Πολιτικό Συμβούλιο, τους εκπροσώπους ή υποψηφίους της ΟΝΝΕΔ σε συλλογικά fora (πχ ΕΣΥΝ κλπ) με άμεση ψηφοφορία και σε ενιαία λίστα από το Συνέδριο. Οι υποψήφιοι για το Πολιτικό Συμβούλιο πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 23ο έτος της ηλικίας τους. Κάθε μέλος θα μπορεί να θέσει από 1 μέχρι και 25 σταυρούς προτίμησης. Τμήματα συνέδρων κατά τόπο, τμήμα ή κατά θέμα θα μπορούν να συγκροτήσουν Συνδιασκέψεις ή Ειδικές Ημερίδες που θα συγκαλούνται συμβουλευτικά συχνότερα.
– Εθνική Επιτροπή με 100-130 μέλη, χωρίς λίστες και ποσοστώσεις και με δικαίωμα επανεκλογής μόνο για μία φορά. Συνεδριάζει τουλάχιστον 4 φορές το χρόνο και εφόσον παρέλθει τετράμηνο χωρίς να συγκληθεί, ο Πρόεδρος εκπίπτει αυτοδικαίως του αξιώματός του, χωρίς δικαίωμα επανεκλογής σε οποιοδήποτε όργανο της ΟΝΝΕΔ ή της ΝΔ. Περιορισμένος αριθμός μελών (πχ 10-15) μπορεί να συμμετέχουν ex officio, εφόσον έχει προηγηθεί εκλογή μέλους της ΟΝΝΕΔ από σημαντική εκλογική βάση σε κοινωνικό χώρο. Όλα τα μέλη οφείλουν να αναρτούν τις απόψεις τους για κάποια από τα θέματα της ημερήσιας διάταξης στο Διαδίκτυο.
– Πολιτικό Συμβούλιο με 11 μέλη που υποχρεωτικά είναι μέλη του Συνεδρίου και λογοδοτούν σε αυτό. Κάθε μέλος μπορεί με απόφαση του Συνεδρίου να επιφορτίζεται με περισσότερους τομείς δράσης και μπορεί να ορίζει μέχρι και δύο αναπληρωτές του, χωρίς, όμως, αυτοί να έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις συνεδριάσεις του Πολιτικού Συμβουλίου. Επιπλέον του καθοριζόμενου αριθμού, στο Πολιτικό Συμβούλιο συμμετέχουν και όλοι οι υποψήφιοι Πρόεδροι.
– Ομάδες Εργασίας ανά Τομέα Δράσης του Πολιτικού Συμβουλίου με ευρύ αριθμό μελών, ετήσια θητεία και υποχρεωτική λογοδοσία έργου ανά τρίμηνο.
– Μόνιμες Επιτροπές κανονισμών λειτουργίας των επιμέρους τμημάτων, διεξαγωγής εκλογών και ιστορίας της Οργάνωσης με 3-5 μέλη, όπου θα απευθύνεται οποιαδήποτε πρόταση για οργανωτικά ζητήματα και θα λαμβάνει απάντηση.
– Αιρετές Περιφερειακές και Δημοτικές Επιτροπές (μία ανά Δήμο, ή όπου δεν υπάρχει επαρκής αριθμός μελών, ανά ομάδα Δήμων, σε πλήρη αντιστοιχία με τον εκάστοτε ισχύοντα διοικητικό χάρτη της χώρας). Η σύνθεση των πρώτων θα ανανεώνεται υποχρεωτικά κατά το 1/3 τους κάθε χρόνο. Επίσης υποχρεωτικά θα κατατίθεται εξάμηνος προγραμματισμός και απολογισμός δράσης.

4. Να διώξει για πάντα από μπροστά της το βάζο με το μέλι: απόλυτη οργανωτική και οικονομική αυτονομία των ΔΑΠ- οργανωμένος φοιτητικός συνδικαλισμός- οικονομικός διευθυντής- εγγυήσεις διαφάνειας.

Η ΟΝΝΕΔ οφείλει να εξασφαλίσει πλήρη διοικητική αυτοτέλεια και εγγυήσεις κρυστάλλινης διαφάνειας στη διαχείριση των οικονομικών στις δύο ΔΑΠ. Ως γυναίκα του Καίσαρα, οφείλει να πάρει όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις ώστε να φαίνεται και τίμια, αντί απλά να ισχυρίζεται ότι είναι, όταν δίκαια ή άδικα προκαλείται για να το αποδείξει. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με:
– Εκλογή των επικεφαλής των ΔΑΠ με διετή θητεία από τα μέλη τους.
– Εκλογή των εκπροσώπων της ΔΑΠ σε όργανα συνδιοίκησης από τα μέλη ανά Σχολή ή Τμήμα.
– Πρωτοβουλία με αποδέκτες όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, προκειμένου να εκδοθούν οι αναγκαίοι νόμοι, υπουργικές αποφάσεις και κανονιστικές πράξεις για την ομαλή λειτουργία της φοιτητικής εκπροσώπησης (επανίδρυση ΕΦΕΕ, δευτεροβάθμιοι σύλλογοι, ατομική ευθύνη για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση καθηκόντων συνδιοίκησης, έκδοση και αναγνώριση αποτελεσμάτων φοιτητικών εκλογών κλπ ) μέχρι το τέλος του έτους και διεξαγωγή Πανσπουδαστικού Συνεδρίου μέσα στο 2011. – Καταστατική κατοχύρωση της πλήρους οικονομικής αυτοτέλειας των Οργανώσεων της ΔΑΠ των μεγάλων ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι, αφού διερευνηθεί το τυπικό και νομικό σκέλος των διαδικασιών που απαιτούνται (φορολογική και δικαστική ικανότητα, υπόλογα φυσικά πρόσωπα κλπ), παύει η οποιαδήποτε χρηματοδότηση από οποιουσδήποτε άλλους (άδηλους) πόρους. Κάθε εκδήλωση που θα πραγματοποιείται θα πρέπει να είναι φορολογικά «εντάξει», με τήρηση όλων των αναγκαίων λογιστικών προτύπων, τήρηση διατυπώσεων δημοσιότητας ως προς την οικονομική διαχείριση και με διαθέσιμα όλα τα στοιχεία αυτά σε κάθε ενδιαφερόμενο μέσω Διαδικτύου. Μέρος των εσόδων θα εισφέρεται σε μικρότερες οργανώσεις που δεν έχουν τη δυνατότητα οικονομικής αυτοδυναμίας, μέσω του οικονομικού διευθυντή της ΟΝΝΕΔ.
– Καθιέρωση θέσης οικονομικού διευθυντή της ΟΝΝΕΔ με δύο αναπληρωτές για τις δύο ΔΑΠ με δημόσια προκήρυξη των θέσεων, αναζήτηση των κατάλληλων στελεχών στην ελεύθερη αγορά, συγκεκριμένη θητεία και λογοδοσία απευθείας στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Η συγκεκριμένη λειτουργία παύει να ασκείται από μέλος του Εκτελεστικού και αποτελεί ανεξάρτητη επαγγελματική θέση με κανόνες που καθορίζονται πχ για τους ορκωτούς ελεγκτές.

5. Να γίνει λιγότερο αυτιστική, πιο ανθρώπινη και πιο νεανική
Με:- Ετήσιο Πρόγραμμα Πολιτικής και Κοινωνικής Ευθύνης. Οι κεντρικές δράσεις του θα προγραμματίζονται στο ξεκίνημα της χρονιάς με ευθύνη του Εκτελεστικού Γραφείου και των επικεφαλής των Περιφερειακών Επιτροπών, θα διαθέτουν οικονομικό προϋπολογισμό, σε συνεργασία με τις αρμόδιες Γραμματείες του Κόμματος (Σχέσεις Κοινωνίας-Κόμματος, Πολιτικός Σχεδιασμός, Επικοινωνία, Παλιννοστούντες, Αγροτικό κλπ) θα εφαρμόζονται με ευθύνη συγκεκριμένου μέλους του, θα ανακοινώνονται με κάθε πρόσφορο μέσο και θα απευθύνονται αποκλειστικά σε ομάδες νέων πολιτών που έχουν ανάγκη.
– Δημιουργία δικτύου συνεργαζόμενων εθελοντικών θεματικών ομάδων.
– Διαδικτυακές και ραδιοφωνικές καμπάνιες ευαισθητοποίησης με ενίσχυση αξιοποίηση της παρουσίας της σε όλες τις διαδικτυακές κοινωνικές δικτυώσεις, social media κλπ.- –Οργανωμένη παρουσία της σε όλους τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς χώρους, όπου εργάζονται και δραστηριοποιούνται νέοι άνθρωποι, με παράλληλη άσκηση πίεσης στο Κόμμα, ώστε να θεσπιστεί η υποχρέωση το 25% των υποψηφίων στα ψηφοδέλτια της ΝΔ σε επαγγελματικούς χώρους (ΤΕΕ, Δικηγορικοί Σύλλογοι, Επιμελητήρια πάσης φύσεως, Τοπική Αυτοδιοίκηση κλπ) να προέρχονται από την Οργάνωση, ύστερα από υπόδειξή της.
– Συστηματική παρουσία μελών της ΟΝΝΕΔ σε εκπομπές των ΜΜΕ με συστηματική διερεύνηση όλων των σχετικών δυνατοτήτων. – Τακτική και υποχρεωτική επιμόρφωση των στελεχών της.

Και μία ευχή: Για Πρόεδρό της η ΟΝΝΕΔ τόσο σε εθνικό, όσο και σε Νομαρχιακό επίπεδο έχει ήδη κάνει τις επιλογές της.Η υλοποίηση μέρους έστω των παραπάνω προτάσεων είναι στο χέρι της επόμενης γενιάς ΟΝΝΕΔιτών. Το 8ο Συνέδριο είναι χρυσή ευκαιρία να ξεκινήσουν όλα από την αρχή. Καλή επιτυχία σε όλες και όλους

*Ο Στάθης Σταθόπουλος, είναι δικηγόρος μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ.

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: