Skip to content

Πολιτικό Μανιφέστο

Ο κόσμος που ονειρευόμουν και ονειρεύομαι ακόμα και σήμερα είναι ένας κόσμος προοπτικής και μέλλοντος. Πάγια πεποίθηση μου είναι ότι η Ελληνική κοινωνία για να αλλάξει χρειάζεται να αποφασίσει η ίδια πάνω από όλα την απεξάρτηση από τα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία που μας πληγώνει.

Θέλω ένα κόσμο που θα διέπεται από τις αξίες της ελεύθερης οικονομίας, κατανοώντας και τις κοινωνικές ανάγκες και τις απαραίτητες παρεμβάσεις που αυτές απαιτούν για να υπάρχει ισορροπημένη ανάπτυξη και πρόοδος. Ένα κόσμο που ο άξιος θα έχει την ευκαιρία του και θα προχωράει. Μία κοινωνία που θα δημιουργεί με τις δομές τις προοπτικές και τις ευκαιρίες σε όλους.

Η συγκεκριμένη πολιτική στάση και προοπτική θεωρώ ότι για να επιτευχθεί απαιτεί μεγάλη προσπάθεια και στιβαρή καθοδήγηση. Απαιτεί ανοικτό διάλογο με την κοινωνία, αξιοποίηση των μέσων που παρέχονται πλέον και επιτρέπουν τον ανοικτό διάλογο και τη συμμετοχή για την δημιουργία στην κοινωνία της πεποίθησης ότι το πραγματικό ζητούμενο είναι το κοινό καλό και η δημιουργία δομών και όχι το περιστασιακό βόλεμα και η αδιαφορία για το κοινό καλό.

Να κατανοήσουν όλοι ότι ο περιορισμός του κράτους και το άνοιγμα της αγοράς είναι αυτά που θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις η αγορά να παρέχει θέσεις εργασίας και προοπτική για ανάπτυξη που θα ενδυναμώσουν την οικονομία μας. Η δημιουργία συνθηκών άμιλλας και ανταγωνισμού σε όλα τα επίπεδα θα φέρει πρόοδο και ανάπτυξη. Θα απεγκλωβίσει την πανεπιστημιακή παιδεία από το τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει και θα κάνει την έρευνα και την πρόοδο αυτοσκοπό και όχι ανάγκη.

Έτσι θα δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις η χώρα μας να είναι δυνατή. Να συμμετέχει ισότιμα με λόγο και άποψη στην ΕΕ και να διευρύνει τις προοπτικές τις δικές μας και των επόμενων γενεών με την πληθώρα επιλογών που θα παρέχει η ενωμένη Ευρώπη.

Η Εθνική μας υπόσταση και κυριαρχία είναι και πρέπει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτη. Αλλά με ουσία με πράξεις και με στιβαρή στάση. Η αταλάντευτη στάση, η συνέπεια λόγων και η ειλικρινής αποτίμηση των καταστάσεων είναι αυτό που πρέπει να καθορίζει την στάση μας και όχι η πολιτική σπέκουλα και οι εξαρτήσεις. Η πατριδοκαπηλία και ο αλυτρωτισμός δεν χωράνε στο μυαλό του Έλληνα που γνωρίζει τη θέση του και το ρόλο του.

Τα παραπάνω είναι σε αδρές γραμμές τα θέλω μου για τη χώρα μου. Από το 1992 που εντάχθηκα στην ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (και κατ´ επέκταση στην ΟΝΝΕΔ και τη ΝΔ) ο στόχος μου ήταν να βάλω στο πλαίσιο του εφικτού και των δυνατοτήτων μου το δικό μου λιθαράκι στην προσπάθεια να αλλάξει και να βελτιωθεί ο κόσμος γύρω μου.

Είτε αυτό αφορούσε την σχολή Χημικών Μηχανικών και το φοιτητικό κίνημα, είτε τη χώρα και τα προβλήματα της συνολικά. Μέσα από αυτή τη διαδικασία έμαθα ότι ο μόνος τρόπος να επιτύχεις είναι να είσαι ανοικτός, να δίνεις πρώτος εσύ το παράδειγμα και να μην φοβάσαι να συγκρουσθείς για τα πιστεύω σου.

Τα χρόνια πέρασαν τα μετερίζια από τα οποία αγωνίζομαι και μάχομαι αλλάξανε αλλά ο στόχος είναι πάντα ο ίδιος. Στα χρόνια που πέρασαν έζησα και το καλό και το κακό πρόσωπο της πολιτικής.

Έζησα μία γενιά μαχητική στη δεκαετία του 90 που σάρωνε στα ΑΕΙ μιλώντας πολιτικά αντιστεκόμενη στην απολιτίκ λαίλαπα που ήθελε τους νέους αγνώμονες παρατηρητές την ώρα που τα όνειρα τους γινόντουσαν βορά στα θέλω και τα πρέπει μίας στερημένης κάστας που αυτοαποκαλούνταν η γενιά του πολυτεχνείου και προσπαθούσε με μία άνευ προηγουμένου ιδεολογική προπαγάνδα της πλάκας, του lifestyle και του χαβαλέ να ευνουχίσει τις επόμενες γενιές.

Έζησα μία Νέα Δημοκρατία που έδωσε όραμα και προοπτική στον Ελληνικό λαό με τον Κώστα Καραμανλή που έπεισε την κοινωνία να σηκωθεί από τον καναπέ και να κατέβει να μιλήσει και να ψηφίσει μαζικά το 2004. Έζησα στα μάτια των παιδιών που όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαμε συνοδοιπόροι τη λάμψη εκείνο το βράδυ του Μαρτίου του 2004 να νιώθουν ότι ήρθε επιτέλους η στιγμή μας να αλλάξουμε το κόσμο και την Ελλάδα.

Έζησα όμως και την απογοήτευση την μετάλλαξη της Νέας Δημοκρατίας και δυστυχώς και της ΟΝΝΕΔ σε ένα κόμμα εξουσίας που ξέχασε από που προερχόταν και που πήγαινε.
Είδα τη σταδιακή μετατροπή μας σε αυτό που σιχαινόμουν από πάντα. Είδα το «καλό» στρατιωτικό να είναι αυτοσκοπός, το βόλεμα και η επαγγελματική αποκατάσταση «υποχρέωση». Είδα το ρουσφέτι να είναι πλέον κανόνας και όχι εξαίρεση.

Είδα την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ να μετατρέπεται σε μία γιγάντια φοιτητική αδελφότητα που η φτηνή κοινωνικοποίηση είναι πιο σημαντική από την πολιτική πρόταση. Το πάρτυ πιο σημαντικό από την γενική συνέλευση και η Αράχωβα με τη Μύκονο πιο σημαντικά από τη συμμετοχή στα όργανα συν διοίκησης. Είδα τους φοιτητές να ψηφίζουν με αντάλλαγμα τα «φοιτητικά» τραπέζια στις πίστες και στα club και όχι με βάση την ιδεολογική πρόταση για το πανεπιστήμιο.

Είδα με λύπη τη συγκεκριμένη νοοτροπία να κερδίζει στις φοιτητικές εκλογές και να κατατροπώνεται στις γενικές συνελεύσεις και στις βουλευτικές εκλογές που τα ζητούμενα ήταν διαφορετικά. Είδα τους ίδιους που κάνανε διαγωνισμό ποιος θα βολευτεί καλύτερα μην τυχόν και φυλάξουν μία ώρα σκοπιά να μιλάνε για την πατρίδα.

Είδα δυστυχώς και τα στελέχη της γενιάς μου να είναι καλοπληρωμένα στελέχη των υπουργικών γραφείων και να ασκούν κριτική στη διακυβέρνηση και να τοποθετούνται ιδεολογικά για τα θέλω της ΝΔ. Χωρίς πρωτίστως να κάνουν κριτική στους ίδιους τους τους εαυτούς. Και όλα αυτά τα είδα σε λιγότερο από 6 χρόνια.

Για όλα αυτά φταίμε ΟΛΟΙ. Και αυτοί που τα έκαναν και αυτοί που δεν αντιδράσαμε δεν μιλήσαμε στο όνομα της ενότητας και της διακυβέρνησης. Επειδή όμως δεν μπορούμε να μένουμε στα λάθη αλλά πρέπει και να τα διορθώνουμε πρέπει επιτέλους να επιλέξουμε τι θέλουμε από εδώ και εμπρός. Το ίδιο ή κάτι διαφορετικό;

Επειδή λοιπόν επιλέγω να θέλω για τον εαυτό μου και για την χώρα μου μία διαφορετική Ελλάδα, μία διαφορετική νοοτροπία και επειδή θεωρώ ότι ιδεολογικά και πολιτικά τα θέλω μου μόνο η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μπορεί να τα προσφέρει στην Ελληνική Κοινωνία έχω πλέον άλλες απαιτήσεις. Πρέπει να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι και μετά να αλλάξουμε το κόσμο γύρω μας.

Απαιτώ λοιπόν για την επόμενη μέρα μια Νέα Δημοκρατία με ξεκάθαρους ορίζοντες και με διάθεση να μιλήσει ανοικτά. Μία Νέα Δημοκρατία που η συμμετοχή και η ελευθερία της έκφρασης είναι αυτονόητα. Μία Νεα Δημοκρατία που τα όργανα θα λειτουργούν συστηματικά και που ο στρουθοκαμηλισμός θα αποτελέσει οριστικά παρελθόν.

Μία Νέα Δημοκρατία που η ηγεσία της θα υπηρετεί τα θέλω που προκύπτουν από τον διάλογο και τη ζύμωση των στελεχών της με την κοινωνία. Μία Νεα Δημοκρατία που θα δώσει εκ νέου όραμα στην Ελληνική κοινωνία και θα την πείσει να αλλάξει η ίδια μία και καλή τη μοίρα της. Μία Νέα Δημοκρατία που η αξιοκρατία θα είναι αυτονόητη και η δυνατότητα συμμετοχής και έκφρασης δικαίωμα αδιαπραγμάτευτο. Μία Νέα Δημοκρατία που θα έχει τις δομές να μην απογοητεύσει εκ νέου τις προσδοκίες και τα θέλω του Ελληνικού λαού.

Μία Νέα Δημοκρατία που τα στελέχη της δεν θα ντρέπονται να συζητήσουν για τα πάντα μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Γιατί σε ένα κόσμο που αλλάζει πρέπει και οφείλουμε να αφουγκραστούμε τις ανάγκες και να αλλάξουμε και εμείς. Μένοντας όμως πιστοί στις αξίες και τις αρχές με έργα και όχι με λόγια και φανφάρες.

Αυτή η Νέα Δημοκρατία όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί με λεονταρισμούς και ευχολόγια. Δεν μπορεί να επιτευχθεί με συρρίκνωση και παιχνιδάκια πίσω από τις κουρτίνες. Δεν πρόκειται να επιτευχθεί αποφεύγοντας τη συζήτηση και το διάλογο. Αυτή η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να επιτευχθεί με ακροδεξιά ανοίγματα και κεντρώες φανφάρες. Αυτή η Νέα Δημοκρατία μπορεί να επιτευχθεί με ξεκάθαρο φιλελεύθερο λόγο.

Οι καιροί αλλάξαν, πρέπει να αλλάξουμε και εμείς. Προσωπικά θα είμαι ο σκληρότερος κριτής  πρώτα του εαυτού μου και μετά των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας αν διαπιστώσω ότι μετακινούμαστε έστω και στο ελάχιστο από τις αρχές που θα πρέπει να έχει η μεγάλη παράταξη που ονομάζεται ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Υ.Γ. Τα παραπάνω αποτελούν προϊόν μεγάλης μάχης με τον εαυτό μου για το κατά πόσο οφείλουν να είναι δημόσια. Όμως πιστεύω ότι η αλήθεια όσο σκληρή και αν είναι σε πηγαίνει μπροστά και ποτέ πίσω. Λυπάμαι αν με τα λόγια μου προσβάλλω ή θίγω κάποιους από εσάς που είστε φίλοι μου και αναγνωρίζεται σε αυτά που κατακρίνω τους εαυτούς σας αλλά δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Εύχομαι και ελπίζω το κείμενο μου να αποτελέσει αφορμή προβληματισμού για τα λάθη όλων μας και αφορμή για καλύτερη συνέχεια.

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: