The Paparopoulos Hope

Τα πράγματα στο γραφείο του Μίλτου Παπαρόπουλου ήταν ήσυχα. Κάτι η Μεγάλη Εβδομάδα κάτι οι πολιτικές εξελίξεις που ήταν παγωμένες τα πράγματα κυλούσαν ήρεμα. Το κύριο θέμα που απασχολούσε τα στελέχη του γραφείου ήταν η προσπάθεια του Μιχάλη να βγει πρόεδρος στη νεολαία. Ο Μίλτος Παπαρόπουλος δεν ασχολιόταν και πολύ φανατικά με το θέμα, εκείνον τον απασχολούσαν οι εμφανίσεις της Αννούλας τις τελευταίες ημέρες που είχε ανοίξει και ο καιρός. Καθώς διάβαζε την εφημερίδα του και αγωνιούσε για το τι μέλει γενέσθαι στο θέμα του Ερνέστο Βαλβέρδε χτύπησε το τηλέφωνο, στην άλλη άκρη της γραμμής η γλυκιά φωνή της Αννούλας τον ενημέρωνε πως τον ήθελε ο Διευθυντής του κόμματος.

“Μίλτο κλείδωσε. Το κόμμα αλλάζει όνομα, από εδώ και στο εξής θα το λέμε Ελπίδα. Στείλε κάποιον να του δώσω ένα CD με τα νέα δημιουργικά για να το δώσεις να το παίξουν τα δικά μας τα παιδιά στα blogs. Να δημιουργήσουμε και λίγο ντόρο γιατί είμαστε λίγο πεσμένοι”. Ο Μίλτος Παπαρόπουλος ενημέρωσε την Αννούλα να στείλει κάποιον από το γραφείο κινήσεως να παραλάβει τον φάκελο με το CD.

Σε λιγότερο από δέκα λεπτά το CD ήταν στο γραφείο του. Αφού άνοιξε το φάκελο είδε το CD που είχε ένα παράξενο εξώφυλλο. Έμοιαζε θαρρείς με το σήμα κάποιου ναυτικού ομίλου. Μία άγκυρα που είχε ουρά φάλαινας και στην πάνω πλευρά έμοιαζε με σταυρό. Προσπάθησε να ανοίξει το γκομπιούντερ και να βάλει το CD μέσα. Φευ ακόμα δεν είχε καταφέρει να τα κάνει να δουλέψουν τα διαβολομηχανήματα. “Αννούλααααααααααα” φώναξε.

Δευτερόλεπτα αργότερα μπήκε μέσα η Αννούλα φορώντας ένα ανάλαφρο ανοιξιάτικο φόρεμα. Ο Μίλτος Παπαρόπουλος μόλις την είδε αναστέναξε και προσπάθησε να θυμηθεί αν έχει πάρει τα χάπια του για την πίεση. “Κύριε Μίλτο με ζητήσατε;”  Ο Μίλτος Παπαρόπουλος έγνεψε καταφατικά και της ζήτησε να τον βοηθήσει με τον υπολογιστή και το CD που το έστειλε ο Διευθυντής του κόμματος. Η Αννούλα πέρασε μπροστά από τον Μίλτο Παπαρόπουλο αναστατώνοντας ακόμα περισσότερο με το άρωμα της. Έβαλε το CD στον υπολογιστή και το δωμάτιο πλημμύρισε η μουσική. Μία κοπέλα φώναζε Ααααα αααα και αναρωτιόταν τι είναι αυτό που της τρελαίνει το μυαλό.

Το τραγούδι που άκουγε ο Μίλτος Παπαρόπουλος του φαινόταν γνωστό. Κάτι του θύμιζε αλλά δεν καταλάβαινε. Ευχαρίστησε την Αννούλα και πήρε τηλέφωνο τον Διευθυντή του κόμματος. ” Τι είναι αυτό ρε Γεράσιμε; Σίγουρα δεν μου κάνεις πρωταπριλιάτικο αστείο; Εδώ βογκάει μία και μιλάει για πυξίδες, άνοιξη, μυαλά και ελπίδες.” Ο Διευθυντής του κόμματος  τον διέκοψε. “Μίλτο δεν είναι πλάκα. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Αυτός θα είναι ο νέος ύμνος του κόμματος. Δεν είναι καταπληκτικός; Φρόντισε να το λάβουν τα δικά μας τα παιδιά, άντε άντε δεν έχουμε πολύ χρόνο”. Ο Μίλτος Παπαρόπουλος φώναξε τον Μιχάλη και του έδωσε το CD να οργανώσει την αποστολή του υλικού στους bloggers.

O Μιχάλης καθώς έβαλε το CD για να το μετατρέψει σε mp3 και άκουγε το τραγούδι δεν μπόρεσε παρά να σκεφτεί.Δεν γίνεται πλάκα του κάνουνε του Θείου. Πρωταπριλιάτικο θα είναι….

Υ.Γ.1. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική. Η παρούσα ιστορία είναι αποκύημα της φαντασίας του συγγραφέα.

Υ.Γ.2. Ευγενικός χορηγός της συγκεκριμένης ιστορίας ο Ιωάννης Μοίρας ο οποίος είχε την έμπνευση να με προμηθεύσει με το σήμα του κόμματος και φυσικά το νέο ύμνο.